POWER HOUR

Jaren geleden zijn we een blauwe maandag lid geweest van de Ondernemersvereniging Amstelveen. Het werd een kortstondige affaire omdat er een hoog op ‘sterven na dood’-sfeertje heerste. Oftewel zoals een Amsterdamse kennis ooit cynisch opmerkte toen een einde nabij was: ‘de klep gaat erop’. Er was destijds geen enkele passie noch power te bespeuren. Hoe anders is het nu, met een krachtige directeur aan het roer die zo veel energie opwekt dat het nauwelijks bij te houden is. De vereniging bruist en sprankelt, groeit en bloeit als nooit tevoren. 

Ik reageerde dan ook gelijk enthousiast toen ik gevraagd werd om de aftrap te verrichten van een nieuw initiatief: het Power Hour. Een korte krachtige sessie waarbij inspiratie, verbinden en kennisdeling centraal staat. Mijn enthousiasme werd enigszins getemperd toen het tot mij doordrong dat het om een ontbijtsessie ging. ‘Hoe dan?’ was de reactie van het thuisfront. ‘Dan zitten al die mensen daar en ben jij erzelf niet’. 

Mijn geboortetijd is 11:00 uur en dat is feitelijk precies het tijdstip waarop ik iedere dag lekker op gang kom. Daarvoor ben ik slechts een slap aftreksel van mezelf. Ik heb menig groepswintersportvakantie verstierd (te laat in de skiles en jammerend de piste over omdat ik muts of handschoenen in de ochtendstress vergeten was) en toen ik in de hotellerie werkte hebben mijn collega’s gesmeekt om mij uit de vroege dienst te zetten. Ik was er wel, maar toch ook weer niet. Dus hoe ging ik in hemelsnaam een flinke groep mensen inspireren op dit Power Hour en een voor mij zo’n krachteloos tijdstip? 

Ik stelde mijzelf een krachtig doel en tevens pittige uitdaging. De uitdaging om de aandacht van mijn toehoorders voor de volle 100% vast te houden. Van begin tot eind. Geen dwaling, geen gescroll in telefoons of ander ergerlijk gedrag. Dat vergde weliswaar wat power maar die power kwam vanzelf voort uit mijn passie.  Want als je ergens voor gaat waarin je gelooft en daar over mag vertellen, dan kan je, hoe moeilijk ook, belemmerde factoren (vroeg tijdstip) met kracht wegvagen. Als je maar wilt. 

Aandacht dus. Alles wat je aandacht geeft groeit. Geen aandacht geen groei, geen voeding geen bloei. Niet voor niets koos de Gemeente Amstelveen de naam Zaai voor hun platform voor startende ondernemers. Het schijnt dat 8 van de 10 nieuwe bedrijven falen, slechts 20% slaagt. Reden? Was het concept ondoordacht, dwaalde men doelloos rond, of ontbrak de power? Ik heb de Amstelveense ondernemers mijn verhaal verteld over starten, doorzetten, kwaliteiten uitvergroten, geen valse maar échte aandacht, het juiste team, vallen en weer opstaan, passie versus power, tips & tricks. 

Ken je het verwateringssysteem? Wellicht zelf weleens toegepast? Het werkt zo: heb je geen zin meer in iets of iemand dan geef je steeds wat minder aandacht. De boel verslapt, verliest aan kracht, de hechting laat los, de relatie eindigt, een vriendschap bloedt dood, het bedrijf dondert ineen of gaat zelfs failliet of je wordt al dan wel of niet met een regeling zelf de tent uitgezet.

Opgetogen dat de ochtend zo’n enorm succes was, doolde ik nog wat rond toen mijn oog opeens op de plant in onze vergaderruimte viel. Ik zag gele bladeren, voelde de gortdroge aarde en besefte dat de plant al lang geen aandacht meer had gehad. Na wat voeding, water en liefde is de plant inmiddels weer springlevend. Vanochtend ontdekte ik allemaal uitlopers en nieuwe zachte mooie lichtgroene blaadjes. Het is voorjaar! Hét Power Hour van de natuur, de beste tijd om de bezem te hanteren en de boel eens goed door te spitten. Ik wens het alle bedrijven en hun medewerkers toe! 

Deze column is geschreven voor Meeting Magazine.
Volg mij ook op Instagram @marianne.fj.kuiper

Share this blog:
DO YOU RESPOND?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *